سلام ........ نبودم ......... بازهم از دیر رسیدگانم اما منو انیطور قبول کن

         پای این کتیبه ی شکسته پا دراز کن ای همیشه خسته...

 حال خوشی ندارم..  از من انتظار شناختن کسی رو نداشته باشید، انتظار شعر نبرید که من   خود دردم .

 حالم بده دلم واسه تو لک زده

 النگو ها همه بی تو

 ترانه ها همه بی من..... حالم بده

 حالم بده ... حالم بده

 ...................................................................

 اما این تمام من نیست.... اینجا هوا سرد است ....

 اینجا ناتمام من است و دنیایی از خود خود تو

 اینجا حضور ماست

 اینجا دلشوره ی ساده نبودنت فریاد بر میکشد

 اینجا سادگی تو با زلالی تو پیوند میخورد

 اینجا میعادگاه نام توست

 آنجا نام  دیگری تو را به دلهره وا میدارد

 اما مپندار که کوتاهی دستانم نور جاودانه خورشید را از من بگیرد

 که وجودم خواهش سوزش از نور است اما دست بسته

 آری فرصت غنیمت است

 فرصت گفتگوی پنهانی با تو غنیمت است

 بگو اما نگران درد شنونده مباش

 بگو اما غرور نی نی چشمانت را فروببند

 بگو...

 نیاز به گفتن نیست که در هم بودم بر هم بودم ...

                             اما خود خودم بودم...

 اما برای تو می نویسم تو که درد مرا میفهمی

 مینویسم که بدانی یادم هست

                              یادت نیست...

 می خوام خاطره ای رو زنده کنم ...

 برف ..... زمین مثل قندیل دل خستگان

 که تو را میخواهد ببلعد تا فرصت خوب ما شدن باشد

 ناز اشکای درختان سر به فلک اما بی بر

 اما می دونم روزی باز خواهی گشت

 این باز هم تمام من نبود

 خواهش می کنم تمام دوستان بدونید اینا درد دل بود ...

 نبینم تو نظرا چیز دیگه ای نوشته بشه

 جدی بگیرید چون بعضیا گیر داده بودن چته

 من واضح تر نمیتونم بگم چون دل درد شدیدی می گیرم

 آخه  فریدون مشیری میگه:

 می بینمت هنوز به دیدار واپسین

 گریان در آمدی که :((فریدون خدا نخواست))

 غافل که من بجز تو خدایی نداشتم

 اما دریغ و درد نگفتی که چرا نخواست

 فعلا کافیه .......

                 سبز باشید سبز و آفتابی...